Fietsen langs de Mekong - deel 3: 27 nov. t/m 19 dec. 2012 -



dinsdag 27 november 2012: naar Ban Lak 35, Tad Fane Resort

Alleen maar klimmen vandaag, bijna 40km lang, want we gaan het Bolovenplateau op. Eerst gemiddeld 2%, later bijna 4%; voor ons betekent dat alleen maar op het kleine blad. Elke 10 km even uitpuffen,een pafke voor mijn Zoetemelkje, drinken en een banaantje. We rijden tussen hutjes met prachtige datura's en veel koffieboompjes. De gehuchtjes hebben geen naam, dus na Ban Lak 34 kom je in Ban Lak 35. Rechtsaf naar een resort met bungalows en uitzicht op twee watervallen.En vooral, hier op 900m hoogte is het heerlijk koel: 22 graden, lekker om te slapen.









woensdag 28 november 2012: naar Tad Lo

Nog een uurtje stevig klimmen naar 1180 en dan rustiger klimmen naar 1280m, het hoogste puntvan dit rondje op het Bolovenplateau. Door de hoogte en omdat het bewolkt is, is het lekker koel.
Er wordt hier veel koffie verbouwd en overal in de dorpen liggen de bonen voor de huizen te drogen. Naarmate we hoger komen worden de dorpen armoediger, maar wel gezelliger want de koeien, de hanbuikzwijntjes en hanen met de kippen en kuikens lopen weer vrolijk op straat.
Eindelijk denk ik eraan de enveloppe voor schoonzus Annie op de post te doen en vinden we het prachtige postkantoor in Tateng.
Na het hoogste punt volgt altijd een afdaling en dat gaat goed: 59 km verder landen bij de bekende, maar niet spectaculaire watervallen van Tad Lo in een bungalow.







donderdag 29 november 2012: naar Champasak

"Dat u dat durft, hier zo maar rond te fietsen." "?" "Als ge hier van de grote wegaf geraakt, snijden ze u zo de kop af!" vertelt een Belgische bus-kudde-toerist ons vanmorgen aan het ontbijt. Over twee uur gaan ze op een olifant rijden...
Vandaag alweer vanaf het begin stevig omhoog, maar intussen hebben we zoveel klimconditie opgebouwd dat ook 12% ons niet laat wandelen, als het niet te lang duurt. Tussen de koffie- en de rubberbomen wederom veel leuke dorpjes met enthousiaste kinderen die 'Sawadeeh' roepen .
Het lag in de bedoeling ruim 50km te fietsen, maar omdat we dat punt al zo vroeg bereikten, besloten we om door te fietsen naar Champasak, waardoor we uiteindelijk ruim 110km gereden hebben. En vanaf het punt dat we de grote weg opreden na 60km, tot de afslag naar de pont bij Champasak, raasde het verkeer weer langs ons.
We eten op een mooi terras aan de Mekong en ontmoeten daar Mo en Joke, een Belgisch echtpaar dat met twee kleine kinderen van 2 en 5 jaar, hier vijf maanden rondtrekt. En ook, niet te geloven, daarna zien we Adrienn en Sergay uit Nieuw-Zeeland weer terug. Even bijkletsen natuurlijk.







vrijdag 30 november 2012: naar Kingfisher Ecolodge

Omdat we besluiten niet naar Wat Phu te gaan, varen we met de pont in katamaran-uitvoering weer terug naar de oostelijke oever en rijden verder zuidwaarts over de saaie 13. Snikheet vandaag en omdat een steenpuist niet geheel accordeert met mijn zadel, gaan we na ruim 30km een gravelroadop die naar Kingfisher Ecolodge voert. Af en toe een verrekes steil klimmetje maar het is de moeite waard, een prachtig resort. Uitzicht over een vlak soort weiland met buffels en witte reigers, een wetland in Laos, wie had dat gedacht.Om kwart voor zes is het donker en hangt er mist boven de wetlands. Net als in Nederland, alleen een 25 graden warmer.







zaterdag 1 december 2012: in en rond Kingfisher Ecolodge

Geen gefiets, wel ge-olifant vandaag. Op een bamboebankstelletje op de rug van een olifant is het echt genieten terwijl je rug door het voortdurende gewiebel een urenlange ontspanningsoefening doormaakt. Uiterst langzaam brengt het prachtige beest ons eerst door de jungle omhoog naar Phou Asa, de ruine van een nederzetting boven op de heuvel. Daarna door de zompige rijstvelden naar de wetlands. Over de rotsen of door een halve meter diepe modder, het gaat allemaal heel rustig. Als hapje voor onderweg sneuvelt er af en toe een flinke struik of slurpt zij een flinke plas water naar binnen. Aan de outputkant weerklinkt soms een secondenlange scheet of een doffe plop als er een keutel vanaf twee meter hoogte op de grond valt. Ja, soms is Thea bang dat we omkieperen en komt ze dicht tegen me aan zitten. Lekker warm, maar niet echt nodig nu.
De rest van de dag is luieren, lezen en eten; prima bezigheden op dit prachtige plekje in het zuiden van Laos.









zondag 2 december 2012: naar Khong Island

Vlinders, prachtige grote vlinders vliegen er hier rond. Grote zwarte met gele strepen, met blauwe of bruine vlekken. Oranjetippen, drie keer zo groot als de oranjetipjes bij ons, Prachtige grote groene met lichte streepjes. Maar stilzitten voor een foto? "Geen rust in d'r kont", zou mijn moeder zeggen. Bloemen wachten tenminste rustig, goeie beesten. Slangen ook, wachten ook, vooral die platte die erg doorschijnend zijn geworden op het wegdek.Een verpletterend saaie route vandaag over de 13, voorafgegaan door 10km gravel met kuilen en besloten in een wankel veerbootje.
Op het eiland in de Mekong zien we Joke en Mo weer en eten we met Anneke en Andre uit Uithoorn, die al meerdere malen hier op hun Gazelle's hebben rondgetoerd.







maandag 3 december 2012: naar Don Kone

In de Mekong liggen hier heel veel eilandjes en dat maakt de rivier soms wel 14km breed. Met de ferry varen we weer terug naar de linkeroever, gaan de 13 weer op en 20km verder weer naar de rivier. Nu steken we over naar Don Det en fietsen over een oude spoorbrug naar weer een ander eilandje dat Don Kone heet. Spoorbrug? Ja, de Fransen hebben in de 19e eeuw gepoogd de rivier geschikt te maken voor goederenvervoer en wilden de grote watervallen die onneembaar zijn voor de schepen, vermijden door over Don Kone en Don Det een spoorlijntje aan te leggen. Het project mislukte en er staat nu alleen nog een heel mooi oud locomotiefje op een paar metertjes rails. De watervallen zijn niet zo spectaculair in dit droge seizoen, maar er komt toch een enorme massa water naar beneden. Op de foto valt het altijd wat tegen omdat je het bulderende geluid er niet bij hoort.







dinsdag 4 december 2012: naar Stung Treng

In Cambodja, daar zijn we nu. (Oh ja, de pap in de benen van Thea is gisteravond tegelijk met haar diarree weggespoeld.)
Bij de grens weinig gedoe en weg 13 heet hier weg 7.Nog saaier fietsen: heel veel gekapte en verbrande bossen, bijna geen dorpen en op een langsscheurende Lexus na, bijna geen verkeer. We worden ingehaald door een Japanner die gestart is in Sjanghai en we komen een jonge Brusselaar tegen die een jaartje vrijaf heft genomen en Thailand al heeft doorkruist.
Eindelijk gelukt: plaatje van waterbuffels in een kleine poel, met hun kop nog net boven de modder.
Vroeg in de middag komen we over de nieuwe brug over de Sekong en zijn we in een guest house in Stung Treng. Een levendig stadje en er is markt, deels overdekt waar je adem wordt afgesneden door de stank en waar buiten de visvrouwen hun handel bewerken en proberen te verkopen. Toch stiekem een paar fotokes van getrokken.
Ook leuk: foto's van Nederland in de sneeuw, waar ze hier erg om moeten lachen...







woensdag 5 december 2012: naar Kratie

Er staat 142km in het programma, maar we besluiten de eerste 80km maar in de bus door te brengen.De fietsen komen gewoon in de bus, tussen de stoelen en wij zitten voorin op de eerste rij.De chauffeur heeft het zeer druk met bellen en af en toe flink toeteren i.p.v. het pootje van het gas af te nemen. Het moge duidelijk zijn: de weg is vooral voor de buschauffeurs.
Na ruim anderhalf uur beginnen we te fietsen en het is weer lekker heet vandaag. Na een uurtje verlaten we de 7 en fietsen we op een gewoon weggetje langs de Mekong. Een verademing: geen langssuizende yuppen of roet uitbrakende vrachtwagens maar heel veel kinderen die 'Hello' roepen, waterbuffels in hun poeltje en allerlei klein vee dat losloopt in de dorpen.
Natuurlijk willen we ook de rivierdolfijnen zien, dus stappen we in bootje en ja hoor: ze laten zich zien! Meestal hoor je eerst een diepe zucht en dan zie je een stukje van de rug en de staart soepeltjes weer verdwijnen. Prachtig gezicht, maar helaas onmogelijk om er een fotoke van te trekken.
De laatste 20km is de weg zeer hobbelig; asfalt dat 87 keer per 100m is gerepareerd zonder hulpvan een fatsoenliijke wals en we komen geklutst aan in een hotel in Kratie. Een Angkorbiertje,een kamer met airco en warm water hebben we verdiend.
Bij het avondeten zien we de Japanner weer. Hij is gebroken, neemt morgen een rustdag want hijheeft die 142km wel helemaal gefietst...







donderdag 6 december 2012: naar Chhlong

Foto's maken op de markt is leuk met de kantelbare monitor van de D5100, want je bent op gelijke hoogte met de vrouwen die hun handel hebben uitgestald op straat. En hier is het verkeer op de markt een even grote maar gemoedelijke chaos als in Laos en Thailand.Er staan hier nergens verkeersborden, niemand heeft voorrang maar iedereen krijgt de ruimte. Handkar of moeder met kindjes op de brommer, handelaar met twee meter brede korf met biggen of kippen, iedereen krijgt de ruimte. Gewoon op de hoek van de straat gaan staan en kijken wat er gebeurt en langskomt, heerlijk!
We fietsen vandaag maar een korte afstand want morgen staat er een lange etappe op het programma en er zijn hier maar heel weinig guesthouses. In dit dorp zijn er maar een paar en allen 'zeer eenvoudig'. Ons hotel heet Heng Heng Guesthouse: geen warm water, toiletpot zonder bril, douchekop kapot en geen wastafel. Wel een schoon bed, een fan en lieve mensen.
We eten in een bedenkelijk restaurant, witte rijst met grote garnalen, met Lars uit Stockholm en Tineke, ambulanceverpleegster uit Utrecht. Oh ja, gelukkig heeft ons guesthouse een verlicht naambord, want anders hadden we het nooit teruggevonden.









vrijdag 7 december 2012: naar Kampong Cham

Vandaag weer bijna 585 keer 'Hello' geroepen naar de kinderen; kennelijk zijn we toch iets bizonderswat gratis voorbijkomt.
Pittig dagje: eerst ruim 30km over asfalt, daarna ruim 20km over steenslagmet grote kuilen en keien waar mijn Zoetemelkje echt een hekel aan heeft, en tenslotte bijna 40km over goed asfalt. Het gaat wel allemaal heel dicht langs de Mekong, maar op het slechte stuk heb je al je aandacht nodig bij de kuilen en keien. En vaak heb je helemaal geen zicht maar wel gratis stofhappen, wanneer er een auto of motor passeert. Bij Stung Trong steken we de rivier over met een echte veerpont en nemen de iets grotere weg, zonder steenslag. De laatste 20km is het weer echt genieten: huizen op palen met versierde daken en rijst- en groentevelden.
Na het 'zeer eenvoudige' guesthouse, slapen we nu in het luxe Mekong Hotel vlakbij de brug. En omdat we van hieruit de bus pakken naar Phnom Penh, blijven we hier een dag.









zaterdag 8 december 2012: in Kampong Cham

Rustdag: over de markt kuieren, fietsen laten schoonmaken, zwemmen in de Mekong en lekker eten. Alleen het zwemmen lukte niet. We fietsen over de bamboebrug, die elk jaar door de moesson weggespoeld wordt en daarna opnieuw gebouwd, naar het eiland. Bij het strand staan een paar bamboehutjes en daaruit komen direct een stel kinderen aangerend. Het enige woord dat ze kennen is 'money, money' i.p.v. 'hello'. Geen zwemmen daar dus. Na een uurtje zoeken en niet vinden, fietsen we weer terug over de magnifieke brug. Tijd voor alweer een suikerrietsap met ijs bij deze hitte. IJs is er in Geldrop ook want het gaat er 10 tot 15 graden vriezen, brrrr.









zondag 9 december 2012: naar Phnom Penh

Volgens fietsers die we spraken, is de weg naar Skun erg druk en smal en het stukvan Skun naar Phnom Penh is die weg nog drukker en heel slecht. We nemen een busje. De fietsen worden op de achterbumper van het volle busje gebonden en de 140km naar de hoofdstad kunnen beginnen. Oh ja, 'Vol' is hier niet vol. Onderweg stappen nog regelmatig mensen in, want op 15 zitplaatsenkunnen best 25 mensen zitten die samen genieten van spannende Cambodjaanse muziekvideo's vergelijkbaar met Marco Borsato of Marianne Weber. De chauffeur houdt van opschieten en heeft geen medelijden met de vering en de stootdempers van zijn voertuig. Af en toe denk ik dat de hele achterwielenseter onderuit komt en op de weg blijft liggen.
Onze zegslieden hadden gelijk en we zijn blij dat we zeker het tweede stuk niet hebben gefietst. En het stof dat we vanwege de arko toch happen: dat spoelen we wel weg.
Vlak voor de brug over de Tonle Sap stappen we weer op onze fietskes en bereiken we door de drukke stad Guesthouse Le Rit's, een rustig oord met een ruime kamer en een fijne badkamer. We blijven in de stad en op 13 december nemen we de boot naar Siem Reap.







maandag 10 december 2012: in Phnom Penh

Bij 'Cambodja' denk ik altijd het eerst aan de Rode Kmer en de slachtingen die wij destijds alleen kenden van de radio. Vandaag, Dag van de Rechten van de Mens, bezoeken we het Genocide Museum Tuol Sleng in Phnom Penh. Hier, in een schoolgebouw worden we stil als we de foto's, attributen en kamers zien waar gevangenen werden verhoord en doodgemarteld of naar de'killing fields' werden gebracht. Er zijn honderden 'killing fields' verspreid over het hele land; de Rode Khmer roeide tussen 1975 en 1979, 25% van de bevolking uit.
Wat Phnom is de belangrijkste en oudste tempel, nou ja tempeltje, van de stad, ligt op een berg met een groot park er omheen, waar we vanmiddag naar toe fietsen. Bij de tempel wordt veel gebeden en gewierookt, maar het museum is helaas gesloten. We kijken aan de boulevard nog even naar de watervlakte waar de Tonle Sap in de Mekong uitkomt en besluiten dedag bij Frizz met heerlijke Saich Ko Char Manor en een Samlor Kor Ko Sap: lekker toch?









dinsdag 11 december 2012: in Phnom Penh

Geen gefiets voor mij vandaag maar sprinten naar het toilet, rechtuitpoepen en kotsen, vreselijk.Zelfs een slok water komt na een minuut teruggestuiterd. 's Avonds om 8 uur stopt het, maar ik voel me belabberd.
Thea wandelt naar de overdekte markt en komt onderweg de Japanner weer tegen. Onder een pilsje vertelt hij dat hij van het fietsen zijn werk heeft gemaakt. Hij heeft al letterlijk over de hele wereld gefietst en geeft over zijn avonturen lezingen in Japan. Een echte wereldfietser zoals onze Frank van Rijn.









woensdag 12 december 2012: in Phnom Penh

Geen spurtjes naar het toilet aanvankelijk, maar 's middags om 4 uur begint het weer. Om zeven uur brengt een tuktuk ons naar de Naga Clinic waar ik van de dokter 3 verschillrnde pillen krijg. Terug in het hotel stopt het rechtuitpoepen direct na de eerste pil. Hopen dat het zo blijft.
Thea wandelt weer de stad in en verbaast zich over alle Kerstversieringen in de grote winkels.Kennelijk is Kerstmis met de dollar uit de USA komen overwaaien. De USD is hier officieel betaalmiddel, zelfs op het platteland kun je ermee betalen. Muntjes doen ze niet aan, dus het kleingeld onder de USD wordt terugbetaald in hun Riel.









donderdag 13 december 2012: in Phnom Penh

De dollars vliegen er een beetje te hard uit hier in de stad, dus wandelen we in de ochtend naar een ATM hier in de straat. Het ding spuugt alleen maar Amerikaanse dollars, best makkelijk. Onderweg even wat drinken en dan is het voor mij al weer genoeg geweest voor vandaag.
Thea gaat naar de Zilveren Pagode, genoemd naar de zilveren tegels die erin liggen. Er is ook een maquette van Angkor Wat en er zijn oude muurschilderingen en natuurlijk heel veel Boeddhabeelden. De pagode ligt in een mooi park, dat goed bijgehouden wordt.
Omdat ik me wel wat beter voel, gaan we samen eten bij Frizz; ik een klein beetje noedelsoep en Thea haar favoriete 'sweet and sauer'.










vrijdag 14 december 2012: per boot naar Seam Reap

De grote speedboat brengt ons met ca. 60km/u de rivier en het meer over naar Seam Reap, het stadje bij Ankor Wat. Aan de kant eerst de krotten op palen van Phnom Penh, daarna het vlakke moerasland en op de rivier wordt overal gevist, ook met hele grote fuiken. Op het meer kun je een tijd lang de oevers niet zien omdat het meer dan 40km breed is. Het laatste stukje is weer een smalle rivier met overal armoedige en zeer armoedige vissershutten en het stinkt er vreselijk.Het was lang zoeken naar de Lotus Lodge maar met behulp van de iPad en een paar keer vragen, komen we er toch.
Mijn conditie is zeer minnetjes en daarom krijg ik van Joke een antibioticakuurtje.Ja, de Belgische familie is ook in de lodge! Misschien dat die drie pillen de bacterie de baas worden. Prachtige kamer hier met alles erop en eraan voor deze laatste dagen.









zaterdag 15 december 2012: in Seam Reap

't Kan maar gebeurd zijn en omdat ik me nog niet helemaaal goed voel, pak ik vandaag de fietsen in. We hebben ruim 2600 km gefietst, zonder enig mankement aan onze Koga-karretjes.Een plekje in de schaduw en met zoveel mannen hier op het erf die allemaal niks te doen hebben, krijg ik spontaan hulp. Ruim twee uur later zitten de fietsen in de dozen, klaar voor de terugreis.
Thea zit aan de rand van het zwembad dat bij het restaurant ligt, iPad met een leuk boek op de bruine knietjes. En bij het avondeten heb ik ineens weer trek, in frietjes met mayonaise. Het lijkt er op dat de pillekes van onze Vlaamse huisarts hun werk serieus oppakken...
Tijdens het eten kijk ik naar twee padjes die bij onze tafel op de tegelvloer ook hun maaltijd, kleine sprinkhaantjes, viegjes en torretjes naar binnen werken. Spectaculair hoe snel ze een prooi grijpen en naar binnen werken: met het blote oog is het niet te zien.









zondag 16 december 2012: in Seam Reap

Dikke kus verdiend Joke, kom maar vlug halen in de Schoutstraat: ik ben vandaag weer kiplekker!
Nog twee dagen in de tuktuk en stenen kijken. En wat voor stenen: Angkor is een tempelcomplex van ca. 8km x 5km met een stuk of dertig tempels, dat gebouwd werd vanaf 950 tot 1150 ter meerdere eer en glorie van de Koning van de Khmer en zijn opvolgers, in Hindoe-stijl. Ongelooflijk hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen. Toen de Fransen begin 20e eeuw het vonden, was het totaal overwoekerd door de jungle, want in de 15e eeuw werd het verlaten. En onderhoud is toch al niet een van de sterkste eigenschappen van de Khmer, de stam die ook nu nog de grootste bevolkingsgroep van Cambodja vormt.
Het reizen per tuktuk is comfortabel, lekkere frisse rijwind en de tukker stopt waar je maarwilt, als je hem voor een hele tour hebt gehuurd. Na een heerlijke lunch en nog twee tempels, hebben we ons tempelquotum voor vandaag bereikt en besluiten we de dag aan het zwembad van de Lotus Lodge.









maandag 17 december 2012: in Seam Reap

Laatste dag, nog 3 tempels te gaan: eerst Ta Prohm dan Angkor Thom en als laatste Angkor Wat.De eerste vinden we mooi, omdat je daar heel goed kunt zien welk een kracht de jungle heeft. Eeuwenoude reusachtige bomen die met hun wortels overal doorheen groeien en grote blokken steen verschuiven. Angkor Thom was een stad met daarin een tempel met heel veel torens waarop aan alle vier de zijden een prachtig gezicht was gebeeldhouwd. Angkor Wat tenslotte ontleent zijn schoonheid aan de ligging van de grote vijvers eromheen, aan de toegangspoort met de twee grote slangen en aan de tempel met vijf torens die je van ver kunt zien en die ook op de nationale vlag van Cambodja staan afgebeeld. Terecht een dag als de bekende kers op het toetje.
De tuktuk brengt ons voor de laatste keer naar het centrum om de laatste soevenirs te kopen, daarna is het eten, afrekenen en inpakken. Oh ja, een trui bovenop en sokken klaarleggen.
Frank kan morgen alvast de kachel aanmaken, nootjes 5 erop en een volle kolenkit klaarzetten.









dinsdag 18 december 2012: onderweg naar huis

Om 08:30 de fietsen, de tassen en wij in de bus; op naar Seam Reap International Airport, vergelijkbaar met Airport Eindhoven. Keigoeie veiligheidscontrole op de fietsen, want hij ontdekt dat de banden van Thea's fiets te hard zijn. Oeps, foutje van mij. Na een tussenstop in Phnom Penh landen we in Singapore. Het ziet er Nederlands uit: het regent en alles is groen. Alleen die palmbomen...
Om de tijd te doden, kuieren we rond en drinken een pilske. Nee geen Heineken, leggen we de barman uit, doen we thuis ook niet met zoveel betere bieren in ons land. Snapt ie niet helemaal.
Het begint donker te worden, nog vijf uur voordat we vertrekken.









woensdag 19 december 2012: weer thuis!

De lange broeken hadden we al aan, de truien nu ook, want we hebben gezien op buienradar dat het maar een graadje of 6 zal zijn. Vannacht de laatste bladzijden van Sjon Hauser's 'Mekong'gelezen en op mijn netbookje een aantal columns van Youp gelezen. Thea heeft goed geslapen vannacht, ik wat minder, maar ik genoot van de film Paranorman. Om half zeven landen we op Schiphol en om ruim acht uur hebben we de fietsen opgehaald bij de speciale bagageafdeling en zitten we in de verwarmde bus van Chantal. Na 32 uur reizen is het bijna 30 graden kouder geworden en zijn we weer thuis in de Schoutstraat.




Voor deel 1 vanaf 17 okt. t/m 4 nov.: klik hier

Voor deel 2 vanaf 5 t/m 26 nov.: klik hier