Fietsen langs de Mekong, deel 2: 5 t/m 26 nov. 2012




maandag 5 november 2012: in Luang Prabang

Luang Prabang heeft een mooi centrum, met veel nette koloniale huizen en trottoirs, en het verkeer is er even rustig en gemoedelijk als in Chang Mai: geen getoeter, geen middelvingertjes omhoog, slechts af en toe een knetterende brommer of tuktuk. De meeste brommertjes en scooters hier zijn met viertaktmotors uitgerust. Moeders met het kleinste kind dat net kan staan, tussen haar benen, het andere kind op de budyseat met de armpjes om haar heen en moeder zelf telefonerend of een parasol ophoudend: heel gewoon.
Vandaag de echte toerist uitgehangen: terrasje, rustig rondgefietst, het voormalig paleis van de koning bezocht en uiteindelijk heel lekker gegeten in een restaurant van twee Belgen. Maar als aperitief: een echte Leffe, samen met twee Britse meiden. Nog nooit gefietst, kopen bikes via eBay, vliegen naar Kazakstan en belanden via Tibet en China aan ons tafeltje in Laos. Geweldig; zagen onze fietsen staan op straat en wilden weten van wie die waren.







dinsdag 6 november 2012: nog steeds in Luang Prabang

Het is vandaag niet heet, nee snikheet. En omdat de tempelhonger nog steeds niet is gestild, gaan we naar de mooiste van de stad: Wat Xieng Thong. Inderdaad een hele mooie en meteen ook hartstikke vol toeristen. Fijn voor de Laotianen, het seizoen is echt begonnen.
Om de kuiten soepel te houden gaan we naar Ban Phanom. We zien wel het vliegveld, maar het dorp met de wevende vrouwen vinden we niet. Terug naar de stad, dan maar bijna 400 treden omhoog naar de Wat Phrabat Neua, met een mooie liggende buddha en een ruim overzicht over de stad en de Mekong. De fietsen staan er nog steeds als we weer beneden zijn en die brengen ons -bijna automatisch- naar het mooiste terras aan de rivier.
Nu nog 'even' dit dagboek wat knippen ten gerieve van onze lieve lezers, en dan in de airco onder het laken.







woensdag 7 november 2012: naar Kiew Ka Cham

De vergezichten die voorbijkomen zijn 'adembenemend mooi'. Maar als je geen adem hebt omdat het 15 km alleen maar met bijna 6% omhoog gaat, daarna 16 km alleen maar naar beneden en dan 21km weer omhoog, dan liggen die vergezichten daar mooi te wezen, maar wij zien ze bijna niet. Gelukkig voor ze dat we af en toe af moeten stappen, dan hebben we even aandacht voor ze. Ja, een zware dag en dan smaakt een Laobiertje op het terras van het guesthouse verrekkes lekker. En het vergezicht? Dat heeft als een verwend kind dat te weinig aandacht kreeg, vlug een mistsluier voor haar gezicht gehangen.







donderdag 8 november 2012: naar Mouang Phou Khoun

Vanaf 1380m eerst 1 km lang klimmen, dan dalen naar 1178m, weer klimmen naar 1240m, dalen naar 946m en weer omhoog naar 1329m, omlaag naar 1207m, klimmen naar 1271m en weer dalen naar 1100m en tenslotte klimmen naar 1421m. 't Is flink werken vandaag voor we ons Laobiertje verdiend hebben. Maar na een goed bord gebakken rijst met groente en een lekkere douche zijn we weer helemaal het mensje.
In het centrum van het bergdorp ligt een klein soort sloppenwijkje waarbinnen de markt wordt gehouden. Heel veel voor ons onbekende groente, prachtige vogels, levende en dode, worden er verhandeld. En er worden allerlei gebraden visjes aan stokjes verkocht door vrouwen met soms mooie getekende koppen.








vrijdag 9 november 2012: naar Kasi

Makkie vandaag, veel afdalen maar op sommige plaatsen een echt slechte weg. Zo slecht dat Thea een keertje onderuit gleed in het scherpe grind. Wondjes aan knieen, benen en hand, en het fietsstuur scheef. Goed uitgewassen en verder geen probleem. Een Laobiertje voor de schrik, douchen in de bungalow en straks ongetwijfeld weer goed eten en slapen.
Wie verre reizen doet kan veel verhalen: vandaag een biertje gedronken met een jong stel uit Nieuw-Zeeland. Die fietsen vanuit London naar huis, zijn al sinds september 2011 onderweg en hopen eind januari thuis te zijn.
Vanaf Luang Prabang een tijdje opgefietst met Mark en Mirte uit Utrecht die een wereldreis maken op de fiets.





zaterdag 10 november 2012: naar Vang Vieng

Dat 'goed eten en slapen' viel wat tegen, want het guesthouse bleek een Chinees hoelenvelblijf te zijn...
Thea's wondjes genezen goed, alleen is ze wat schrikachtig als de weg weer eens uit los grind en zand bestaat en dat komt vandaag vaak voor. Het decor is nog steeds een prachtig karstgebergte met langs de rivier af en toe wat rijst en groente. En bijna geen tempeltje te zien. Van een voorbijfietsende Amerikaan horen we dat Obama heeft gewonnen; goede reden om straks op hem te proosten met het Laobiertje.
Hier in Vang Vieng, een druk rugzaktoeristenoord, huren we een prachtige kamer met airco in Le Jardin Organique Guesthouse, aan de rivier Mae Song. En we eten met Gerard en Patricia uit Biddinghuizen die van Vientiane naar Chang Mai fietsen.







zondag 11 november 2012: naar Hin Heup

Terwijl de LOGO-lopers in Valkenswaard over de finish komen (regen aan PR's?), is het hier al donker en zit ik op de kamer mijn stukje te tikken. Onze dag zit er weer op en gelukkig niet zoveel slechte stukken weg als gisteren tegengekomen. Deze weg, die de twee belangrijkste steden van Laos verbindt, wordt toch af en toe wat verbeterd. Maar bij wegwerkzaamheden ziet dat er dan wel wat anders uit dan bij ons op de A2.
Twee jongens op scooters zagen ons in het voorbijrijden ploeteren bergop en haalden in het eerstvolgende dorp twee flesjes water voor ons. Waren Franse twintigers bllek tijdens de lunch; naar Hanoi gevlogen, hadden daar scooters gekocht en toerden nu door Noord-Vietnam, Laos en Thailand.
Vandaag weer geen internet, gisteren gelukkig wel maar de snelheid was in Vang Vieng maar 2,5 of soms 5Kb/s en om de haverklap viel het contact met de server weg, vanwege te veel gebruikers. Gevolg: soms verminkte plaatjes. Als we over twee dagen in Vientiane zijn, gaat het hopelijk wat beter en worden de plaatjes geheeld.









maandag 12 november 2012: naar Ban Pak Gayoung

Na 25 km verlaten we de drukke weg naar Vientiane en komen op een vlakke weg met rijstvelden. 't Is heerlijk rustig fietsen door dorpen met loslopende koeien met kalfjes en vaarzen, hanen en een kloek met kuikentjes, en prachtige hangbuikzwijntjes met hun biggetjes. Helaas is de pret van korte duur; weer een fikse klim van 1,3km waarvan de helft 10%. We eten langs de weg, noedelsoep met groente en drinken veel want het is weer flink heet vandaag. Nog maar een kleine 10km, vlak, dachten we. Niet dus: weer met 9% omhoog en Thea heeft even echt genoeg van al het geklim.
Gelukkig vinden we in het Vasana Nam Ngum Resort een prachtige kamer en met een terras aan de rivier. Bij een glas Laobier is de stemming weer vlug boven nul.
Jammer dat er geen internet is, maar Leo uit Haarlem is er wel en het eten is weer voortreffelijk.







dinsdag 13 november 2012: naar Vientiane

Ja, we zijn in Vientiane! En die 66 bijna vlakke kilometertjes van vandaag, hebben ons geen pijn gedaan. Echt een heel andere stad dan Luang Prabang: veel groter, veel drukker, veel meer lawaai en veel megalomane bouwsels en monumenten. Ook opvallend: op gebouwen met Laotiaanse vlaggen wappert ook bijna altijd de rode vlag met hamer en sikkel van China.
Oh ja, onderweg weer even gestopt bij een tempeltje, minder goud maar leuker beschilderd dan de vorigen.
Natuurlijk vanavond even naar de boulevard langs de Mekong gewandeld. Helaas is de rivier hier nu, in het droge seizoen, niet die machtige brede stroom maar liggen er eilandjes in de rivierbedding. Gelukkig gaat de zon er wel mooi onder.
We gaan 3 nachten slapen in het Lao Hotel in een mooie ruime kamer.









woensdag 14 november 2012: in Vientiane

Wat een luxe: ontbijten in de tuin van het hotel en vandaag eens niet alle spullen in de fietstassen stoppen. Op de ochtendmarkt kan Thea de verleiding van de mooie zijden stoffen niet weerstaan en 2 uur later heeft ze dus een op maat gemaakte Lao-omslagrok.
De mooiste tempel van de stad, What Tat Luang, heeft een reusachtige liggende boeddha en nog veel meer moois, maar een theatervoorstelling vanavond of morgenavond, daar weet de Tourist Information geen weg mee. En helaas, het museum is gesloten.
Tegen de avond worden bij de boulevard op verschillende plekken zumba-achtige workouts gegeven waar honderden vrouwen en een enkele man aan meedoen. En waarachtig, op een fel verlicht podium wordt een Chinese dansvoorstelling gegeven.









donderdag 15 november 2012: nog in Vientiane

Op ongeveer 7 kilometer van Vientiane ligt een beroepsopleidingcentrum voor vrouwen die willen leren weven, stoffen verven of een bedrijf willen starten. Het weven en verven gaat op de traditionele Laotiaanse manier. Wij daarheen natuurlijk en nadat we er vier keer in de buurt op en neer gefietst waren, zagen we het bord toch eindelijk. Een mooie rustige plek en lieve mensen, die ook katoen maar meest zijde weefden op simpele weefgetouwen. Alle verven werden gemaakt van natuurlijk materiaal, dus volgde Thea een cursus en verfde een mooie katoenen sjawl. En we kregen er een tradioneel bord noedelsoep bij.
Omdat het gisteren heel lekker was, aten we weer in hetzelfde Indiase restaurant en het was weer smullen.







vrijdag 16 november 2012: naar Nong Khai

We fietsen weer, vandaag verder naar het zuiden naar Nong Khai. Voordat we over de Friendship Bridge oversteken naar Thailand, bezoeken we het Boeddha Park. De weg er naar toe is erg slecht en de beelden in het park zijn slecht onderhouden. Het leek meer een soort rariteitenkabinet.
En zoals vaker: aan de grens weer een hoop gedoe voordat je de juiste formulieren hebt ingevuld en de stempels in je paspoort hebt. In Nong Khai huren we een bungalow, een bamboehutje op palen, in het Mut Mee Guesthouse. En eten er heerlijk.








zaterdag 17 november 2012: naar Phon Phisai

Het had wat voeten in aarde vanmorgen om dollars te wisselen, maar om elf uur zaten we toch op de fiets. Een saaie vlakke etappe langs een drukke tweebaansweg en heel vaak wind tegen.
Weer veel goed verzorgde tempeltjes en rijst en groenten langs de weg; een duidelijk verschil met Laos. En een goed geasfalteeerde weg.
Maar toch, rare jongens die Aziaten: op de linkeroever van de Mekong rijden ze rechts, op de rechteroever links.
We slapen vannacht in een 'hotel' aan de rivier. Aan de buitenkant lijkt het een rijtje schuurtjes, maar binnen is een schoon bed, douche met toilet en airco. Komt goed!







zondag 18 november 2012: naar Pak Khat

Geen ontbijt in het hotel, dus eerst naar de 7Eleven, waar we drinkyoghurt, cakejes, sandwiches en sojamelk kopen voor onderweg. De route is ook vandaag weer vlak en gelukkig verlaten we de drukke 212 twee keer en rijden we door mooie dorpjes met heel veel rubberplantages en rijstvelden daar tussenin.
Ruim 10 km voor Pak Khat belanden we op een prachtige markt, waar weer van alles te koop is. Straks slapen we in een prima bed in het Khong Kan Khoun Hotel aan de rivier.







maandag 19 november 2012: naar Beung Kan

Vroeg in de ochtend komen de bootjes over de rivier vanuit Laos, volgeladen met groente, visjes en beesten die hier op de markt verkocht worden. Dus wij ook vroeg op en er naar toe want het is vlakbij het hotel in de hoop dat we ook de monniken zouden zien die elke morgen ook daar komen en dan hun kostje bij elkaar bedelen. Helaas geen monnik gezien, dus na het ontbijt weer op de fiets. Weer de drukke 212 op die hier wat heuvelachtiger begint te worden. Na 20 km slaan we af, Ban Ho Kham in en belanden op een schoolplein waar volleybalwedstrijden worden gehouden. We staan even te kijken en krijgen direct een heerlijke ijskoffie aangeboden. I love Thailand.
Na een korte stop bij merkwaardige, grote stenen in Ban Ahong, hebben we ruim twee uur later een hotelkamer en ons Leobiertje op het terras aan de rivier in Beung Kan.
Gisteravond ontmoetten we Dalyn Simmons van 'Mundo Exchange', daarom vertellen we vanmiddag over onze reis en over Nederland voor de leerlingen van haar instituut.









dinsdag 20 november 2012: naar Ban Phaeng

'De morgenstond heeft goud in de mond' en het is waar: de Mekong ziet er prachtig uit. Normaal maken we dat niet mee maar het is vandaag vroeg op want er liggen 90 km op onze bandjes te wachten. Het schiet goed op, want de 212 is een goede brede weg, maar als we ervan af zijn, is het pas leuk en ontspannen fietsen, want dan komen we door dorpjes en rubberplantages, over gravel- en betonwegen. De Pat Tai onderweg smaakt weer prima en vroeg in de middag vinden we een prima bungalow op het Rub Tawan Resort aan de rivier.









woensdag 21 november 2012: naar Nakhon Phanon

Wat hebben witte reigers en buffels met elkaar? "Kriebel eens lekker achter mijn linkeroor schat." "Doe ik alleen als jij even dichter bij dat slootje gaat staan. Dan kan ik beter kijken of er nog een een lekker kikkertje zit." Of is er andere reden waarom witte reigers, ook hier in Thailand, altijd parmantig op de rug van een buffel zitten te koekeloeren? Stuur even een mailtje als je de echte reden weet.
Zulke dingen vraag ik me af, terwijl we naast elkaar, langs de Mekong fietsen in het boerenland. Op de 212, als we kilometertjes maken, hangt Thea als een echt Zoetemelkje altijd in mijn wiel.
Vroeg in de middag belanden we in Nakhon Phanon waar een echte RK-kerk staat, uit 1920.









donderdag 22 november 2012: naar That Phanon

Na 1446 km gaat de laatste Bol van Jol naar binnen bij een lieve verkoopster. 't Is weer snoeiheet vandaag, dus voor de boeren goed weertje om de rijst te drogen. Gewoon op straat doen ze dat, geen probleem. Aan de volgende oogst wordt al druk gewerkt; er staan al veel velden onder water voor de nieuwe plantjes.
Einddoel voor vandaag is That Phanon waar een van de belangrijkste tempels van Thailand staat die in de Laotiaanse stijl is gebouwd. Volgens onze reisbeschrijving zit er 110 kg goud op dat ding. En 't is een mooie.
We slapen weer in een hotel aan de rivier, het Kisadarimkonghotel.
PANIEK, mijn camera is weg. Zoeken in de tassen, op de kamer. Gelukkig vindt Thea het ding terug langs de kant onder de struiken. Maar er is iets mee, hij doet het niet meer. Ik pak de lens eraf, zit de body vol met steentjes en bladeren! Woede, wie doet dat nou met zo'n dure camera? Aan de overkant staan de Oostenrijkers: Christine, Walter, Otmar en Hertha met een tandem. In de kamer zegt Hertha dat de grap bijna niet door ging, want ze hadden autopech bij Schoorl. Manfred is er niet bij, die zit stiekem met een grote telelens ons te fotograferen, vrees ik....
Mijn hart bonst, op mijn Casio is het 2:08, Nederland kijkt naar het 8uur journaal en het weer: 25 graden kouder dan hier.









vrijdag 23 november 2012: naar Don Tan

Een lange hete dag, weinig leuke dorpjes. Langs Som Kha, in 1940 werden hier 7 mensen geexecuteerd omdat ze weigerden hun katholieke geloof af te zweren. Ze werden zalig verklaard en er is een monument met een moderne kerk op die plek opgericht. Een stuk verderop bij Mukdahan, hebben de Japanners een 1600m lange brug over de Mekong gebouwd naar Savannakhet in Laos. Kostte ook enkele mensenlevens, maar een monument of een zaligverklaring zat er niet in. Welnee. Wel een mooi beeld van een naga, de god van de rivier. Volgens de mensen hier leven naga's in de Mekong en valt er niet te spotten met die 10m lange slangen, die roodgroene koppen hebben. Je moet ze dus te vriend houden en veel aan ze offeren. En een paar keer per jaar een festival houden met veel vuurwerk.
We slapen (en dromen?) in bungalowpark Banrie Saengtawan Resort, even voorbij Don Tan.









zaterdag 24 november 2012: naar Ban Song Khon

Lawaai op het dak: Regen! Maar om negen uur is het droog, zijn de fietskes goed gewassen en kunnen we de weg op. Heerlijk fris, dus kilometers maken vandaag.
Tegen twaalven lunchtijd. We stoppen bij een viersterrenrestaurant op wielen langs de weg. Zoals meestal bestellen we in gebarentaal en met aanwijzen wat we willen eten en 'bier' verstaat iedereen. Terwijl de kokkin iets heerlijks maakt, haalt de baas op zijn brommer bier voor ons.
Menu: rijst met kip en komkommer met een sausje erbij en een kommetje heerlijke bouillon. Het bier wordt met ijs en een rietje geserveerd in plastic bekertjes. Heerlijk!
's Middags lezen we een keertje niet goed en moeten 3 kilometertjes terug, maar we belanden toch aan de Mekong in het Song Khon Resort, een bungalowpark met heel veel orchideeen.









zondag 25 november 2012: naar Khong Chiam

Vandaag 't is (voor) niks!!! op de Strabrechtsche Heide. Met veel wind begrijpen we van Kiki. Ben benieuwd naar de plaatjes.
Hier is 't halfbewolkt, goed fietsweertje. Ook vandaag weer veel kilometertjes met twee keer een pittige helling van 2,5km. De 10% kan mijn Zoetemelkje niet helemaal volbrengen, maar de 7,5 procent komt ze goed door. Veel gedronken, want als je stopt na zo'n lange helling loopt het zweet tappelings langs je armen en benen naar beneden.
Niet veel te zien onderweg, de zoveelste waterval en bizondere rotspartij laten we mooi liggen. In Khong Chiam huren we een fijne bungalow bij Sibae Guesthouse. Extra controle nu op de matras, want afgelopen nacht konden we elke veer van de matras voelen.
Oh ja, in veel steden en dorpen staan in parken gymtoestellen zoals bij onze sportscholen. En ze worden nog gebruikt ook!







maandag 26 november 2012: naar Pakse

We zijn weer in Laos, aan de andere kant van de Mekong, fietsend weer aan de rechterkant van de weg. Gebruikelijke verwarring aan de grens, niet aan het goede loket etc. Maar voor 35USD p.p. mogen we weer Laos in. Ook hier hebben de Japanners een brug over de rivier gebouwd, die net als bij Vientiane en bij Savannakhet, Friendship Bridge is gedoopt.
Geen opwindende dag vandaag, we slapen in de stad in het Pakse Hotel en hebben op het dakterras genoten van de ondergaande zon en het lekkere eten.

P.S. Verschillende lezers begrepen niet dat het verhaal (op 22 november) over mijn camera die weg was, een nare droom was.... Toch bedankt voor de meelevende reacties.







Deel 1 vanaf 17 okt. t/m 25 nov.: klik hier

Deel 3 vanaf 27 nov. t/m 19 dec.: klik hier